wtorek, 6 października 2026
Jest
Jest, bez wątpienia, wysokość nieba
i bliskość deptanej ziemi
daną nam nauką. Cóż stąd,
niewiele udało się przyswoić,
niewiele wyprowadzić istotnych wywodów.
Próbowaliśmy,
tak nakazywała przyzwoitość.
Koniunkcje, koncepty,
zgrabne kontrapunkty,
wszystko na nic,
daremnie czynione starania.
Strzeliste wieże
jak wiotkie trawy
na brzegach rzek gwałtownych i groźnych.
Zręczne maksymy pocięte w paski
oddzielają stronice ksiąg.
Na próżno spisywane,
na darmo spamiętywane.
A przecież chcieliśmy, nie brakowało zapału,
dyskutujący, ożywieni,
z sową na wytrenowanym przedramieniu.
Jedna pociecha, że przed nami
wieczna tajemnica, cel,
przyczyna nieustannego ruchu.
Którzy po nas nastaną,
odgarną warstwę piasku,
odsłonią ryte w skale
potężne słowo: „jest”.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz